Wyrównywanie drużyn i dlaczego jest domyślnie wyłączone
Domyślnie oceny nie są używane
Przy normalnie działającej rotacji automatycznej ocena umiejętności nie ma żadnego wpływu na to, kto gra ani kto z kim. Algorytm pracuje wyłącznie na historii gry: kto z kim grał, kto przeciwko komu, komu należy się czas na korcie i kto właśnie zagrał kilka gier pod rząd.
To świadoma decyzja, a nie brakująca funkcja. Powody są opisane poniżej.
Reguła
Wyrównywanie drużyn to ustawienie sesji. Gdy jest wyłączone, rotacja całkowicie pomija oceny: ten sam skład daje te same gry niezależnie od tego, czy ktokolwiek ma w ogóle ocenę.
Dlaczego domyślnie wyłączone
Wyrównane drużyny i różnorodność par ciągną w przeciwne strony, i to wyraźnie. Wyrównywanie według oceny stale łączy najmocniejszego gracza z najsłabszym dostępnym. Stosowane w każdej grze sprawia, że mocni nigdy nie grają ze sobą w parze, a słabsi też nie, co usuwa z sesji dużą część możliwych par.
To działa wbrew temu, po co jest rotacja. Celem sesji klubowej jest to, żeby każdy zagrał z każdym. Stałe łączenie po sile to sposób działania ligi, który dodatkowo wystawia kolejność ocen na widok w każdej rundzie. Osoba, która zawsze jest mocniejszą połową, to zauważa, i tak samo osoba, która zawsze jest tą drugą.
Jest też powód związany z danymi. Wyrównywanie porównuje ocenę, jaką gracz miał w chwili dołączenia do sesji, a nowy gracz zaczyna od 1500, a nie od zmierzonej wartości. Twarde wyrównywanie na oszacowaniu, które jeszcze się nie ustaliło, utrwala to, w czym to oszacowanie się myli.
Nic z tego nie znaczy, że wyrównane gry są złe. Klub, który chce bardziej wyrównanych gier, może włączyć wyrównywanie w każdej sesji. Ustawienie domyślne dotyczy tego, co ma się dziać, gdy nikt o nic nie prosił.
Co się dzieje po włączeniu
Wyrównywanie nie zastępuje kolejności opartej na różnorodności. Wkracza tylko wtedy, gdy podział preferowany przez różnorodność dałby grę jednostronną. Dotyczy gier deblowych, czyli w padlu każdej gry.
Reguła
Weź czwórkę wybraną przez rotację i uszereguj trzy możliwe podziały na dwie pary według różnorodności. Jeśli podział z pierwszego miejsca ma różnicę średnich ocen drużyn nie większą niż 250 punktów na stronę, zostaje użyty bez zmian, a oceny nie są w ogóle sprawdzane. Jeśli różnica jest większa, rozważane są pozostałe podziały mieszczące się w 250 punktach, wciąż w kolejności różnorodności. Dopiero gdy żaden podział nie mieści się w limicie, wygrywa podział najbardziej wyrównany. Pierwsza gra sesji podlega tej samej regule.
Różnica 250 punktów na stronę oznacza szanse mniej więcej 80/20. Do tego progu słabsza para ma realną szansę, powyżej wynik jest w dużej mierze rozstrzygnięty przed pierwszym serwisem. Limit jest celowo tak szeroki. Węższy, przy dużej rozpiętości ocen w składzie, nigdy nie pozwala najlepszemu graczowi zagrać w parze z drugim najlepszym, a przez całą sesję te same pary grają przeciwko sobie.
Gdy wyrównywanie faktycznie zmieni podział preferowany przez różnorodność, skład to pokazuje: powód przy tej grze wskazuje wyrównanie ocen zamiast powodu związanego z różnorodnością.
Wyrównywanie zmienia tylko podział czwórki na pary. Nie zmienia tego, którzy czterej gracze są na korcie. O tym, kto gra, decyduje rotacja na podstawie pokrycia i czasu gry, zanim wyrównywanie w ogóle zostanie sprawdzone, więc jego włączenie nie może zebrać mocnych graczy na jednym korcie.
Porównanie używa oceny, jaką gracz miał w chwili dołączenia do sesji, a nie wartości zmieniającej się w trakcie gry. Oceny i tak zmieniają się dopiero po zakończeniu sesji, więc gry dobierane o 21:00 są oceniane na tej samej podstawie co gry o 19:00.
Zobacz też Jak działa ocena umiejętnościOcena umiejętności: przegląd